Blog

Focusing – De felt sense

Focussen is een intern georiënteerd psychotherapeutisch proces ontwikkeld door psychotherapeut Eugene Gendlin en een begeleide vorm van ervarend voelen en benoemen. Wanneer je veel in het hoofd zit en de neiging hebt tot veel analyseren kan focusing bij uitstek een waardevolle manier zijn om bijvoorbeeld piekeren helpen te transformeren naar een meer lichaamsbewuste manier van luisteren.

Mijn focusing lessen bij Aaffien de Vries hebben mij inzicht gegeven in hoe het focusing proces in eerst instantie bij mijzelf ervaren kan worden het zogenoemde ervaren gevoel en de daaraan gekoppelde feltshift en haar perspectief verandering. Voor mij openbaarde zich een geheel nieuwe wereld. Tijdens deze les-sessies heb ik gemerkt hoe de wijsheid van het lichaam jouw antwoorden en inzichten kunnen geven die je bij het gebruik van analytisch denken nooit op die manier zich zouden kunnen openbaren. Een ware ontdekkingstocht. Daarnaast is het een goede manier om het ervarend voelen in te zetten als aanvulling op therapeutisch aanraken. Vooral als ik deze sessie vooraf een massagetherapeutische interventie inzet.

Gezien vanuit de Polyvagaal Theorie (Stephen Porges), waarover ik later meer zal schrijven komt er een relatief begrijpelijk verklaringsmodel tevoorschijn waarbij het duidelijk wordt, wat er zo al gebeurt in het zenuwstelsel tijdens dit felt sense -proces.

Behaalde certificaten:

  • Focusing voor professionele begeleiders Level 1
  • Focusing en Blokkades

Ervaring: Doorlopend Focusing sessies geven vanaf 2018

Autodidact: Het lezen van

  • Eugene Gendlin- Focussen – gevoel in je lijf
  • Erna de Bruijn – De kracht van innerlijk luisteren
  • Ann Weiser Cornel- Luisteren naar je lijf kan je leven veranderen
  • Film materiaal van Erna de Bruijn en Aaffien de Vries

© Eda Heeringa –

Rosenmethode Lichaamswerk

De Rosenmethode een lichaamsgerichte methode en is ontwikkeld door Marion Rosen, een internationaal erkende fysiotherapeute.

Deze methode combineert een samenspel tussen de psyche -en het somatische welzijn.

Rosen-Methode Lichaamswerk is een lichaamsgerichte methode in combinatie met zachte en respectvolle aanraking dat door de therapeut verbaal wordt begeleid.

Dit baseert zich op wat door de cliënt op dat moment tijdens de sessie wordt ervaren en beleeft, én op wat de therapeut bij de cliënt op dat moment waarneemt.

Het doel en bedoeling van deze benadering is het bevorderen, uitnodigen en ervaren van zelfwaarneming in verbondenheid.

Hierdoor kunnen zich ook onbewust ontstane en chronische spierspanningen bewust worden die ongemak en pijn veroorzaken en een vrije beweging beperken als ook ademritmes in kunnen korten.

Deze Rosenmethode benadering biedt met haar bijzondere kwaliteit van aanraken een geraaktheid op meerdere lagen; zowel lichamelijk als geestelijk en op emotioneel niveau. Dit helpt bij ontspanning tot en met een diepteontspanning.

Integraal: Zodra lichaamsbewustzijn en diepte-ontspanning zijn geïntegreerd, kunnen zich op het autonome vlak, zowel spieren ontspannen als ook blokkades worden opgeheven en ontladen. Daarbij wordt dit binnen een vertrouwelijk en veilige kader therapeutisch begeleid. Hierbij gebruik ik de felt sense vanuit Focusing en de basisbenaderingen van uit Peter Levine’s Somatic Experiencing, zodat deze emoties op een gedoseerde en veilige manier verwerkt kunnen worden.

Behaalde certificaten: Basic Workshop 11-13 november 2016 International Training The Rosen Method

Ervaring: Doorlopend geïntegreerd in huidige Integration-e therapievorm

Autodidact: Het lezen van:

  • The Psychophysiology of Self-Awareness- Alan Fogel
  • Relaxation Awareness Resilience – Rosen Method Bodywork Science and Practice -Ivy Green
  • The Rosen Method of Movement- Marion Rosen & Sue Brenner
  • Rosen Method Bodywork- Accessing the unconscious through touch -Marion Rosen & Sue Brenner
  • Rosen Methode Körperarbeit Ein Lehrbuch Elaine L. Mayland

© Eda Heeringa –

De behandeling heeft mij rust en veel inzicht gegeven. Weer op een dieper niveau waar de angel zit ……

© Eda Heeringa –

In de loop van de tijd hebben mijn verschillende opleidingen en ontwikkelingsprocessen mijn aanbod met verschillende therapievormen zich steeds meer uitgebreid en verdiept.

Vooral als hoofd thema: De dynamiek van welke invloed zijn op het zenuwstelsel en verschillende vormen van stress en trauma.

De therapie heeft zich hierop aangepast. Deze lichaamsgerichte vorm van Massagetherapie raakt hierbij diepere lagen van autonome bewustzijn, ter bevordering van nog meer lichaamsbewustzijn en bewust wording van de client. Ook hoe stress in het lichaam verankerd is en raakt.

Doordat de cliënt zelf deze mechanismen via de therapie leert begrijpen ( Psych educatie) kan de therapie veel efficiënter werken, namelijk op een manier dat er geen afhankelijkheid ontstaat tussen cliënt en de therapeut maar dat de cliënt op den duur steeds meer de triggers leert herkennen en hier naar leert luisteren en handelen.

Hierboven zult u lezen hoe ik een aantal opleidingen -integreer tot een samensmeltend holistisch geheel. Hierdoor heeft zich een geheel eigen vorm van therapie ontwikkeld. Er volgt een beschrijving van hoe ik deze ontwikkelde vorm van therapie op dit moment geef. Ik haak hierbij ook gedeeltelijk aan op de twee scripties welke ik in 2015 ( nu 7 jaar geleden geschreven heb)

© Eda Heeringa –

Gapen en het belichaamde zelfbewustzijn

Tijdens aanraking heeft de nervus vagus dat verantwoordelijk is voor verlaging van hartslag en verhoging van peristaltiek een belangrijke rol. Ik heb kunnen observeren dat de nervus vagus verantwoordelijk kan zijn voor ons “reset ”mechanisme.

Spontaniteit van het gapen en de hierdoor ontstane activatie van interoceptie en het neurale netwerk, zijn voorwaardelijk voor het ontstaan van het belichaamde zelfbewustzijn. Het lijkt er op als of je jouw interne computer opnieuw opstart; Een ingebouwd mechanisme om ons naar onszelf terug te brengen.

Gapen wordt gezien als een aangename ervaring dat diep doorwerkt in het lichaam en zorgt voor een beter besef van hoe we ons voelen. Gapen doen we niet zozeer bewust maar meestal spontaan als een meer of minder automatische reactie. Gapen gebeurt normaalgesproken bij verveling of bij slaperigheid en gaat vergezeld met hypoxie (beperkte inname van zuurstof), een verminderde stofwisseling, en vertraging van activiteit.

Als dit gedurende de dag verder wordt geobserveerd, is gapen geassocieerd met een hogere mate van lichaamsactiviteit zoals stretchen en diepere ademhaling dat suggereert dat gapen mogelijk een signaal van het lichaam is om vanuit zichzelf wakker te worden.

Tijdens het gapen, werken de nek, mond en kaak in de beweging nauw me elkaar samen. Er worden veel spieren tijdens het gapen geactiveerd en stimuleert het mede de ademhaling, verbetert het de stroom van hormonen zoals oxytocine en neurotransmitters zoals serotonine dat een toenemend aangenaam gevoel van welzijn geeft.

Als gevolg hiervan is het bijna onmogelijk het goede gevoel van het gapen niet te ervaren. Naast deze zogenoemde biochemische wekdienst, stimuleert gapen de activiteit van afferente (aanvoerende) zenuwvezels (terug naar de hersenen) van het parasympatische zenuwstelsel.
Dus de volgende keer als je gaapt, neem niet alleen waar hoe goed het voelt en hoe stimulerend het werkt, maar ook dat het je erop attent maakt meer in je lichaam aanwezig te zijn. (4)

© Eda Heeringa –

BRON VAN HET ARTIKEL/ Referenties:

4. Fogel A. The Psychophysiology of self-Awareness – redescovering the lost art of Body-sense. first edition ed. New York – London: W,W, Norton & Company; 2009.


Waarom bewegen nu zo belangrijk is bij chronische pijn

Bij chronische pijn is er geen sprake van directe weefselschade, de pijn is neurogeen of psychogeen en zit op een andere manier verankerd in het brein.
In het zogenoemde “Gate Control” wordt beschreven dat het ruggenmerg niet alleen schadelijke prikkels doorgeeft aan het centrale zenuwstelsel waar pijngewaarwording plaatsvindt maar dat het ook in staat is de pijnprikkels te moduleren. Het centrale zenuwstelsel kan als het ware een poort open of dichtzetten om pijn in min of meerdere mate toe te laten. Het is een soort pijnpoort. De zogenoemde “poortwachter” beslist dus of en hoe de pijn informatie wordt doorgegeven aan de hersenen. (13)

Het is erg interessant om te kijken naar hoe dit poortsysteem werkt, ook in verband met bijvoorbeeld Fibromyalgie. De poorten staan soms op een kier of helemaal dicht in geval van vluchten en vechten om te overleven en een prestatie te leveren. Zo blijkt zelfs dat poorten een beetje dicht gaan bij activiteit van onze spieren en gewrichten.

Bij een volledig openstaande pijnpoort wordt iedere verdwaalde prikkel zeer versterkt doorgegeven en als pijn waargenomen (allodynie). Door deze eigenschap kunnen neuronen, die dus een belangrijke rol spelen bij het poortsysteem, al doende veranderen en spontaan actief worden zonder enige input.

Pijn modulerende systemen in de hersenstam kunnen duurzaam veranderen doordat het brein voortdurend “gebombardeerd” wordt met prikkels. Dit wordt onder andere ook als verklaring naar voren gebracht bijvoorbeeld bij fibromyalgie en prikkelbare darmsyndroom. Het limbisch systeem, (de emotionele dimensie van pijn) en de partiële schors (lichaamsperceptie) zijn hierbij sterker betrokken dan bij voorbijgaande pijn.(1)

Hieruit zou je kunnen concluderen dat fibromyalgie patiënten (chronische pijn patiënten) pijn vermindering ervaren bij het bewegen (lichamelijke beweging) en hypersensitiviteit ontstaat als de pijnpoort volledig open staat.

© Eda Heeringa –

BRON VAN HET ARTIKEL/ Referenties:

1. Cranenburgh Bv. Een gids voor mensen met pijn. In Excelsior , editor. Pijn, waarom? Haarlem: Stichting
ITON Instituut voor toegepaste Neurowetenschappen; 2014. p. 140. 13. Patrick D. Wall RM. The Challenge of Pain. In Wall P..: Penguin Books Ltd; 1996. p. 368.


Fibromyalgie in relatie tot hormonen

Disbalans in de Hypothalamus–hypofyse en bijnier-as kan leiden tot veranderingen bij het chronische-vermoeidheidssyndroom en myalgische encefalomyelitis inclusief het fibromyalgie-syndroom.

Hormonale onevenwichtigheden zijn gebruikelijk in deze patiënt-populaties. Bijvoorbeeld 40% van de patiënten met het fibromyalgie-syndroom hebben premenstruele problemen en 10% van de mensen met een lage schildklierfunctie hebben het fibromyalgie-syndroom.

Dr. Muhammad Yunus, een clinicus, ziet de disbalans in het fibromyalgie-syndroom mede als gevolg van een ‘neuro-endocrine’ stoornis. Hij wijst erop dat pijn en andere symptomen die in overeenstemming zijn met fibromyalgie via het centrale zenuwstelsel worden overgebracht door neurotransmitters zoals substantie P., die pijn transmissies verbeteren. Aan het andere kant van het spectrum zijn er neurotransmitters die de pijn verminderen, zoals serotonine en derivaten van serotonine, adrenaline en dopamine.

Wanneer er te veel substantie P. en een tekort aan serotonine aanwezig is, zal pijn overmatig gevoeld worden. Het onderzoek heeft aangetoond dat bij fibromyalgie inderdaad een overmaat aan substantie P. in de spinale vloeistof (drie keer zo veel dan het normale niveau) aanwezig is en dat het serotonine gehalte zeer laag is. Bovenstaand wordt ook bevestigd in het onderzoek van Manfred Zimmermann.

© Eda Heeringa –

BRON VAN HET ARTIKEL/ Referenties:

Wikipedia. [Online]. [cited 2015 januari. Available from: http://en.m.wikipedia.org/wiki/Syndrome.
Chaitow ND.DO L. Fibromyalgia and Muscle Pain: Thorsons; 2001.
JC Baart MK . Huisarts en wetenschap. 2009 april.
Daniel J. Clauw. The Science of Fibromyalgia. mayoclinicproceeding.org. 2011 september; 86(9 Pages 907-9011).
Yunus DM. Healthy.net. [Online]. [cited 2015 januari 21. Available Chronic_Fatigue_Fibromyalgia_Part/589/3.